Jak rewolucja technologiczna XX wieku głęboko przeobraziła sztukę i jak wymusiła przewartościowanie materialnej podstawy dzieła?
Elżbieta Wysocka sugestywnie pokazuje zmianę tradycyjnej postaci dzieła ? opartej na trwałości jego fizycznego fundamentu ? na współczesne formaty cyfrowe, będące odwrotnością cech konwencjonalnych. Niezmienne pozostaje najważniejsze pytanie archiwisty ? konserwatora o zachowanie tożsamości dzieła, jego niezbywalnych właściwości w procesie ?przepisywania? na nowy nośnik.
Podstawą proponowanej przez autorkę teorii i praktyki konserwatorskiej jest przeformułowana refleksja o sztuce.