Podróż jest z całą pewnością najbardziej dojrzałą spośród wielu książek Macieja Kuczyńskiego. Jest ona "zamkniętym", a zarazem "otwartym" światem przeżyć, spostrzeżeń, opisów, sądów i analiz. Jest to świat zamknięty, bo ograniczony ilością stron i dwoma okładkami. Lecz jest to także świat otwarty, bo nie sposób czytać jej i nie zadumać się, a tym samym poszerzyć swojego wewnętrznego świata - świata własnych przekonań, odczuć i odkryć.
Po książkę tę chętnie sięgną ci, którzy w jednakowym stopniu kochają treść i formę; którzy cenią sztukę życia i sztukę pisania. Jej autor prowadzi czytelnika nie tylko po jaskiniach i szczytach, dolinach, wyżynach; nie tylko po dżungli, albo po pustyni - śniegowej lub z piasku, lecz także po wyszukanych ścieżkach literackiej polszczyzny, ukazując przeróżne warianty zdobywania szczytu, którym jest wyrażanie tego, co wyrazić trudno. W książce tej jest "wszystko", choć nie po kolei. Można więc w dowolnym miejscu rozpocząć lekturę, gdyż każdy rozdział tej refleksji jest bramą do całego dzieła. Ta Podróż jest niezwykła, subtelna, magiczna. Jeśli prawdą jest, że "podróże kształcą", to ta przede wszystkim.