Czy zwierzęta noszą maski? I co się kryje w ich oczach, skoro ?nie ma tam duszy?? Czy możliwa jest heterotopia ? świat radykalnie inny od naszego, gdzie ?nie ma mowy o zabijaniu i zjadaniu?, bo Inni to ?partnerzy, bliscy?? Gdzie zamiast wiedzy-władzy mamy strategię świadomej niewiedzy, a zamiast dominacji ? współodczuwanie?
Balansując na granicy literackiej mitologii i krytycznej eseistyki, Olga Tokarczuk opowiada nam o ciele, seksualności i śmierci, o uwikłaniu w płeć i uwiedzeniu darkroomem. O Michelu Faberze i Matriksie. A także o swoich podróżach, mapach lęków i lądów, ulicach Amsterdamu i horyzoncie Masywu Ślęży.
Jeśli świat tworzony przez Olgę jest nieco lepszy niż ten, w którym żyjemy, to nie przez przemilczenie jego bolesnych miejsc, tylko dzięki przemodelowaniu go na miarę człowieka myślącego, wnikliwego, wrażliwego, współczującego ? takiego, jakim jest autorka.
Kinga Dunin, fragment wstępu